Ha final seni tatmin etti mi diye soracak olursanız, orası tartışılır. Anlaşılmaz biçimde ilk bölümün görülmeyen sahneleriyle başladı dizi. ‘Ayarlar mı bozuldu ne kafa bu’ diye düşünürken eski yüzleri gördük sevindik. Dizinin eski oyuncularına da finalde yer vererek iyi yaptı aslında senaristler. Sonlara doğru da anlaşıldı ki Fatmagül ile Kerim’in olayları hiç yaşamamış kabul etmeleri sağlanmaya çalışılmış. Buna göre de Kerim Fatmagül’ün tecavüze uğramasına izin vermemişti.
Dizinin beni en mutlu sahnesi şüphesiz ceza sahnesi idi. O cezalar açıklanırken yüreğimin yağları bir eridi ki sormayın gitsin. Arada kaynayan Erdoğan oldu, en çok cezayı o aldı. Ve fakat Mukaddes de keşke bir hapse girseydi de burnu sürtülseydi diye geçirmedim değil. Rahmi ile çocuklara biz bakıverirdik 1 sene, nolucak. Sonundaki sosyal mesaj bölümü de çok başarılıydı. Türk toplumu balık hafızalıdır, bir süre sonra en iğrenç davranışlara ve suçlara bile alışıverir, sıradanlaştırır. ‘Aman napalım bizim mi başımıza geldi’ der, duyarsızlaşır vakalara sanki herhangi birimizin bir güvencesi varmış gibi bu dünyada. Bir nebze olsun hatırlatmaya yardımcı olmuştur belki Fatmagül’ün finalde saydığı davalar.
Ancak biz daha ne olduğunu anlayamadan dizi bitti. Ne adam gibi bir sahne görebildik dava sonrası yaşamları ile ilgili, ne de ceza alanların yaşadıklarını. Şahsen ben sürünen Reşat Yaşaran’ı, intihar eden Erdoğan’ı, hapiste kimbilir hangi pis işlere bulaşacak olan Münir kelini merak ediyordum. Bu açılardan dizi beni hayal kırıklığına uğrattı. Genelde finallere kadar dizilerini başarıyla getiren Ay Yapım neden finallerde tıkanıp kalıyor bunu sorgulamak şart.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder